New journey

posted on 03 Jan 2015 05:12 by darkreligeon in EBF directory Diary
 
ไม่รู้ว่าควรเริ่มเขียนจากตรงไหนก่อนดี
จริงๆแล้วความรู้สึกคือยังเบลอๆอยู่
 
แค่คิดว่าควรจะเขียนตอนที่ความรู้สึกสดๆใหม่ๆนี่ยังไม่หายไปไหน
เหมือนเป็นเรื่องที่รู้อยู่แล้วแต่ยังทำใจไม่ค่อยได้
 
...เอาจริงๆไม่ได้เขียนอะไรที่ปลดปล่อยทุกๆความรู้สึกของตัวเองขนาดนี้
เป็นตัวหนังสือแบบยาวเหยียดมานานมากๆแล้วล่ะค่ะ 55555
เพราะถ้าอย่างในทวีตเตอร์เองก็จำกัดแค่ 140 ตัวอักษาใช่ม๊า
เอนทรี่นี้อาจจะยาวหรือสั้นก็ไม่รู้ ถ้าคิดว่าจะตั้งใจอ่านจริงๆก็อดทนหน่อยนะคะ
/ซับหัวตาแบบรู้สึกผิด(นิดๆ)
 
---------------------------------------------------------------
 
 
สำหรับเราแล้ว EBF เป็นที่ๆช่วยให้รู้สึกมีชีวิตชีวาหรือกระตือรือร้นที่จะทำอะไรต่อมิอะไรขึ้นมาอีกครั้ง
หลังจากที่รู้สึกผิดหวังกับบางอย่างในชีวิต(ซึ่งมารู้ทีหลังว่าจริงๆแล้วตัวเองผูกติดกับมันมากเกินไป)
อย่างที่เราบอกกับสต๊าฟสองคน @moonlight-sama  @akitozan  ของทางคอมมูตอนโดนชวนไปเล่นครั้งแรกเลยล่ะ
ว่า.. "เราอาจจะดองนะ"
แต่ก็แปลกมากๆ
ทั้งๆที่ช่วงก่อนหน้านั้นเกียจคร้านจนเรียกได้ว่าเข้าขั้นทำอะไรก็ไม่เป็นชิ้นเป็นอัน
EBF กลับทำให้เรารู้สึกอยากจะขยันมากขึ้น ทำอะไรแบบบ้าพลังมากขึ้น รู้สึกให้ความสำคัญมากขึ้น
เราไม่รู้สึกทิ้งขว้างกับการสร้างตัวละครเหมือนกับออริที่ผ่านๆมา
(ยอมรับว่าสร้างมาทิ้งขว้างจริงๆขนาดเป็นตั้งออริ)
อีเว้นท์หลายๆอย่างเป็นอะไรที่เรารู้สึกไม่เบื่อแล้วก็ทำได้เรื่อยๆ
แอบตกใจตัวเองเหมือนกันที่ไม่เคยขาดอีเว้นท์หลักเลยตั้งแต่ลงมา
อาจจะมีบางอันที่เหว๋อจนเกือบจะทำไม่ทันแทบจะเผาแต่ก็รู้สึกแอคทีฟจนแทบบ้าตลอด
บางทีก็เครียดมาก รู้สึกอิน(มากเกินไป) บางทีก็สนุกจนเรียกว่าฮาน้ำตาไหล
จะไม่พูดว่าไม่อยากให้จบแบบนี้ บางทีนี่อาจจะดีที่สุดแล้ว
ทำใจไว้นาน นั่งนับวันอยู่พักนึง ยอมรับ...ว่ามีความหวังก็เลยเลิกนับวัน
แต่สุดท้ายพอมันปิดจริงๆก็รับได้มากกว่าที่กลัว
การแยกย้ายกันไปเป็นเรื่องที่สุดท้ายแล้วหลายๆตัวละครอาจจะต้องทำ
ถึงแม้บางตัวละครจะถูกผปค.พยายามฆาตรกรรมก็ตามแต่ //อย่าด่าเรา//ซับ
ตอนนี้อาจจะนึกอะไรออกได้ไม่มาก
 
ฟีลมันเหมือนกับที่พิมพ์ในทวีตเตอร์จริงๆนะ
แบบที่เรารู้สึกตอนแรกคือความรู้สึกแบบ
 
"ผัวตา------"
 
อะไรแบบนั้นเลยจริงๆ //กุมหน้า
 
ควรพอสแล้วไปเขียนถึงลูกๆบ้าง 555
 
เริ่มจากลูกสาวคนแรกของคอมมู
เรารู้สึกผูกพันกับดีไนน์ รู้สึกฟรีแล้วก็เป็นตัวของตัวเองเวลาที่ได้วาดเค้ามากๆ
รู้สึกอย่างกับมีลูกสาวจริงๆซักคนที่อยากเลี้ยงให้เป็นเด็กดีเลย 5555
ดีนเป็นเด็กที่ค่อนข้างสดใส ซ่อนความจริงจังไว้ข้างใน ปากดี กลัวโน่นนี่แต่ใจสู้เกินร้อย บ้าก็บ้าเกินร้อย
ความพิเศษของดีนที่เรารักก็คือความไม่มีอะไรพิเศษเลยซักอย่าง
ไม่มีแม้แต่อาร์ติแฟคที่จะช่วยเสริมพลังให้ตัวเอง ไม่มีอาวุธดีๆที่พอจะสู้กับคนยศสูงกว่าได้เลย
มีแค่พัฒนาการของตัวเองกับฝีมือที่พอจะช่วยให้ตัวเองรอดได้บ้าง ความทะเยอทะยานสูง มองโลกในแง่ดี
พอมาคิดๆแล้วก็เป็นเด็กดีแสนดีคนนึงเท่าที่เราจะสรรสร้างได้ //อวยไปอีก
แต่ก็มีจังหวะที่ความยึดติดอันเป็นสันดานของเราทำให้ช่วงเวลาดีๆบางส่วนกลายเป็นโลกมืดไป
ต้องขอโทษคนนี้ด้วย @scenaire  ทั้งๆที่ดีนควรจะเป็นเด็กที่ดีกว่านี้
และก็ขอบคุณคนนี้ด้วย @80181880  ที่ช่วยให้เราดีขึ้นในช่วงเวลานึง(ที่คิดเอาเองว่าชีวิตเริ่มจะไม่โอเค)
สำหรับเด็กคนนี้ เราคิดรูทจบไว้ให้เยอะมาก กะเอาที่ว่าโดนอะไรมาตัวเองก็รับมือได้แน่นอน
แต่ปัญหาคือยังไม่รู้ว่าจะให้จบแบบไหน ตัดสินใจไม่ได้ ไม่รู้ว่าอนาคตของลูก
จะมีใครอยู่ในนั้นบ้าง
จะมีใครที่จากไปบ้าง
จะมีความสุขมากรึเปล่า
จะอยู่แบบไหน ที่ไหน ยังไง
 
ตรงนี้...เราอาจจะต้องรบกวนถามจากคนที่เราคิดว่ามีผลกระทบกับลูกถึงจะสรุปได้จริงๆ
เพราะเรารู้สึกว่าเราคิดให้จบด้วยตัวเองไม่ได้ มันเหมือนไม่ให้เกียรติ์ลูกอะไรขนาดนั้นเลยล่ะ
 
 
ถัดมาจากลูกบังเกิดเกล้า ก็คงต้องเป็นลูกชายที่สร้างมาอย่างเกือบจะทิ้งขว้าง
สร้างมาเพื่อเอาไว้ซับพอร์ตคนน้องแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย สักแต่ว่ายัดตำแหน่งไหนได้ก็ยัด
แต่ก็ต้องขอบคุณคนนี้ @nutto-na  ที่ทำให้เดนาฮีไม่ว่างเปล่า
เรารู้สึกใส่ใจลูกชายมากขึ้น เพราะมีสาวมาเอี่ยวจริงๆนะ 555 เพราะมีเรน ก็เลยทำให้คิดอย่างมีเหตุมีผลมากขึ้น
ใส่ใจมากขึ้นว่าควรจะวางสตอรี่หรือเปลี่ยนให้ไปในทิศทางไหน ถึงแม้ว่าตอนจบที่คิดไว้มันยังเป็นรูทเดียว
ที่แสนจะโหดร้ายสุดๆ แต่ก็ยังไม่ได้ด่วนสรุปซะทีเดียว เราแค่หวังว่าจะได้นั่งคุยกันดีๆแล้วช่วยกันคิดซักหน
เพราะก็อยากให้เรนอยู่อย่างแฮปปี้เหมือนกัน
 
 
ส่วนคาร์ซับที่เหลือ (อ้าว5555555)
...เปล่านะไม่ได้เหมารวม 5555555555 ไม่ได้เหมารวมจริงๆ
โอเคค่อยๆทีละคนก็ได้
 
ไอซ่า หรือเซาท์ ไอโรเมซ่า ลงมาก็จุดประสงค์เดียวกับเดนาฮีอีกนั่นแหละคือเอามาซับให้ดีน
แต่สุดท้ายก็เหมือนไม่ได้เอามาซับอะไรทั้งนั้น ลงมาแค่เป็นหมากเดินให้ทัพน้ำ(ที่เหมือนจะถ่วงมากกว่า)
อีเว้นท์ที่ใช้ไอซ่าได้คุ้ม...ไม่น่าจะมี ถึงจะโดนเลือกให้เป็นผบ.คุมตอนอีเว้นท์ Intrusion แต่ก็ยังรู้สึกไม่ใช่นาง
แต่เราคิดว่าการส่งไอซ่าที่เป็นคาร์ออริมาจบที่ EBF นับว่าเป็นเรื่องที่แทบจะถูกต้องที่สุดสำหรับเราแล้ว
เพราะอย่างน้อยก็ยังมีเรื่องให้ไปต่อได้(กับกรีมอร์และดิมิทรี่) 
ถึงจะเป็นคนบ้าๆบอๆ แต่ไอซ่าเป็นคนมีฝีมือมากพอจะดวลกับนากาดิได้เลยล่ะ ถ้าไม่ติดเรื่องกลัวตายมากเกินไป
แถมจริงๆแล้ว...เราคิดว่าไอซ่าเป็นคนที่น่ารักมากในช่วงก่อนจะมาเป็นนางโจรซะด้วย
พอมองตัวละครในหลายๆมุมมันทำให้มีมิติแปลกๆที่รู้สึกรักพวกเค้าได้ขึ้นมาจริงๆน๊า
 
กรีมอร์เองก็ลงมาเพราะความนึกสนุกอยากจะมีตัวละครกิลด์เพิ่มเอาไว้ลิงค์สตอรี่กับไอซ่า
พอมีกรีมอร์เพิ่มมาสตอรี่ในช่วงก่อนจะมาเป็นโจรสลัดของไอซ่าเลยถูกเติมเต็มมากยิ่งขึ้น 
แล้วตกลงชื่อกลางของกรีมอร์จริงๆคืออะไร?
มันไม่ยากเลย จริงๆใครๆก็เดาได้ง่ายๆว่าชื่อ แจ็ค 555555555
ก็แค่เพราะเราชอบไททานิคน่ะนะ/อ้าว ก็มันไม่เห็นมีอะไรให้ต้องเดาเยอะเลย...
ด้วยความที่เรามีลูกชายน้อย ไม่ค่อยได้วาดผู้ชาย กรีมอร์เลยได้ลักษณะส่วนใหญ่มาจากคนที่เราชอบ
ผิวไม่ขาวมาก หน้าบ้านๆ ผมก็สุดแสนจะธรรมด๊าธรรมดา นิสัยก็บ้านๆไปอีก 
แต่กลับมีลูกหยอกลูกแหย๋ให้เรารู้สึกเอ็นดูว่าเค้าน่ารักแบบคิ้วท์ๆน่ะนะ <3
 
ส่วนดิมิทรี่...คนนี้มาถึงก็ประวัติพรั่งพรูทะลักเข้ามาเต็มหัวเราแบบแน่นเอี๊ยดแทบไม่ต้องคิดเพิ่ม
เป็นคาร์ที่จริงๆตอนแรกจะสร้างเพื่อเอามาจีบสาวล่ะ แต่ความขี้เกียจมีมากเลยเอาไว้เชิดชูเล่นแทน
ดิมเป็นคนที่ประวัติน่าสงสารในความรู้สึกเรา แทบจะเรียกว่าน่าสงสารขั้นยิ่งกว่าของดีไนน์เข้าไปอีก
ต้องสูญเสียหลายๆอย่างทั้งเพราะปัจจัยภายนอกและทั้งด้วยความไม่เชื่อใจใครของตัวเอง
สูญเสียครอบครัว สูญเสียคนรัก สูญเสียเพื่อนสนิท สูญเสียตัวเองแบบที่ควรจะเป็น
มีหลายหนมากที่อยากเขียนสตอรี่เพื่อเปิดเผยความอบอุ่นที่ถูกทำลายของผู้ชายคนนี้
(ด้วยสมองอันบรรเจิดที่คิดห่าเหวอะไรให้ชีวิตลูกมันอาพับนักหนาของผปค. /ซับ)
แต่ก็รู้สึกว่าไม่มีไฟจะเขียน กลัวเขียนไปแล้วหยุดซะก่อน หรือไม่ก็โปรเจคของคาร์อื่นซ้อนมาตีในหัวเพิ่ม
ถ้าเป็นไปได้ก็อยากรวบรวมไฟอันน้อยนิดมาเขียนถึงเค้าซักครั้ง
ดิมเป็นลูกชายที่เรารักที่สุดค่ะ ทั้งๆที่เป็นแค่คนของกิลด์นักล่า และไม่ได้ทำอีเว้นท์
สารภาพว่าแม้แต่ตอนคิดชื่อหรือเสื้อผ้าให้ก็ดึงมาจากอะไรที่ชอบทั้งนั้นเลย
ชื่อดิมิทรี่เองก็มาจาก ดิมิทรี่ที่เป็นพระเอกเรื่องอนาสตาเซีย
ส่วนนามสกุลเบอนาเด็ตต์เองก็มาจากนามสกุลของทีมงานที่สร้างอนิเมชั่นเรื่องนั้นด้วย
สำหรับอาวุธเราค่อนข้างชอบขวานแล้วก็มีออริที่เป็นนักล่ามนุษย์หมาป่าคนนึงใช้ขวานอยู่แล้วเลยดึงมาเสริม
วิธีการแต่งตัวเองก็เป็นแบบที่เราชอบค่ะ
ส่วนมาดคูลๆที่ได้มานี่.... อย่ารู้เลย 555555555555555
ไปๆมาๆพิมพ์ถึงดิมิทรี่เยอะมาก /ซับน้ำตา
 
สำหรับไอซ่า กรีมอร์ และดิมิทรี่เองก็เป็นเพื่อนเก่าแก่กันมาก่อน
ตอนจบของสามคนนี้เราวางไว้สองรูท แน่นอนว่าขึ้นอยู่กับความเป็นตายของไอซ่า
คิดว่าคงจะได้วาดถึงหลังจากที่ทำใจได้มากมากมากจนจับเมาส์ปากกาได้ล่ะค่ะ
 
คนสุดท้ายแล้วล่ะ
เป็นคนที่เราส่งเข้ามาเพราะกลัวว่าสุดท้ายแล้วจะไม่มีใครเล่นกลุ่มผู้นำของทัพน้ำเหลืออยู่
นากาดิเป็นทั้งออริทั้งมาสคอตของเราเองที่อยู่ๆก็ถูกโยนลงมาเพราะความรู้สึกกลัวแบบลึกๆของเรา
เหมือนช่วงนั้นจะเริ่มห่วงๆเพราะคนเล่นหายไปเยอะมาก(ก็คือต้นปี 57 ที่ผ่านมานี่แหละ)
ทัพน้ำคนน้อยลง ในระหว่างที่ทัพหลวงกับทัพอากาศก็ยังมีคนยศสูงคอยประจำอยู่
ยอมรับว่าหวาดหวั่นถึงขั้นวิตกจริต ไม่ใช่ว่าแพ้ไม่ได้ แต่แค่รู้สึกว่าอยากจะให้ตัวเองรู้สึกแฟร์กว่านี้ล่ะ 555แย่เนอะ
สำหรับนากาดิเป็นคนเดียวของคอมมูนี้เลยที่เรายังให้ไปต่อในที่อื่นๆได้
(แต่คงไม่ใช่คอมมูอื่น)
เพราะเดิมทีโลกที่นากาดิอยู่ก่อนจะมาถึงที่นี่ก็เป็นโลกออริ โลกที่จะกลับไปเองก็เป็นโลกออริ
ฐานะของนากาดิในโลกของ EBF จริงๆแล้วไม่ใช่ทหาร แต่เป็นนักเดินทางที่มาตามเก็บของสำคัญค่ะ
ตรงส่วนนี้คิดว่าจะได้เขียนถึงอีกไม่นาน หลังจากเคลียร์บางอย่างเสร็จก่อน
//รู้สึกชีวิตมีเรื่องให้เคลียร์เยอะ
//แหง๋ล่ะใครจะไปเตรียมใจมาก่อนกัน
 
 
เหมือนเขียนจดหมายถึงลูกๆทุกคนเลย
ยาวเฟื้อยอย่างกับหางมังกร
 
และก่อนที่จะลืม
ขอขอบคุณสต๊าฟและเพื่อนๆทั้งเพื่อนร่วมทัพน้ำและเพื่อนต่างทัพทั้งสองทัพด้วยนะคะที่มาเล่นด้วยกัน
ช่วงเวลาลงเว้นท์เราอาจจะนิสัยเสียแบบอภิมหาอิปิคไปบ้างเพราะควบคุมตัวเองไม่ได้ก็ขอโทษด้วย
จริงๆเค้าไม่มีอะไรน๊า ดีกันๆ  Y///v///Y)๗
 
ถึงแม้คาร์หลักเกือบทั้งหมดจะถูกปิดผนึกไว้กับ EBF
แต่ก็มีคาร์ซับกับคาร์ที่แตกหน่ออกมาตามสตอรี่อีกหลายคนที่เนื้อเรื่องเบาบางมากจนตัวเองไม่ถูกผนึกไปด้วย
คาร์อีกหลายๆส่วนคงจะถูกเอาไปใช้ต่อกับโลกออริหรือไม่ก็คงเป็นโลกอื่นๆที่ปิดเงียบ
เราคิดว่าคงถึงเวลาที่ต้องปล่อยวางจากสิ่งเดิมๆแล้วไปเริ่มต้นใหม่กับสิ่งอื่นๆบ้าง
ปล่อยวางแต่ไม่ได้ลืม
เริ่มใหม่แต่ไม่ได้โล๊ะทิ้งทั้งหมด
 
บางทีตัวเราในอนาคตอาจจะกลับมาเปิดผนึกพวกเค้าอีกหนก็ได้
 
แต่ที่แน่ๆเลยตอนนี้ก็คือไม่ลงคอมมูเพิ่มแล้วซักคอมมูแน่นอน
เพราะกลัวว่าจะต้องรู้สึกเสียดายอีกครั้งถ้าเล่นไม่จบหรือจบไม่สวย
ไหนๆก็ขึ้นปีใหม่แล้ว
เราอาจจะไปเอาดีด้านกลับไปเขียนออริคอมิคอีกซักตั้ง
เปิดฟรีให้อ่านมันซะเลยอะไรแบบนั้น
คงเริ่มทำอะไรใหม่ๆหลายๆอย่างที่มันจะได้เข้าใกล้ความฝันตัวเองจริงๆซักที
จะตั้งคำถามกับตัวเองให้ไม่บ่อยเกินไปจะได้ไม่ปวดหัว
พยายามทำใจยอมรับกับหลายๆอย่างให้มากขึ้น
 
จริงๆแล้วเรารู้สึกโตขึ้นมาก
ส่วนนึงก็ต้องขอบคุณ EBF ด้วยเหมือนกันนา
 
 
 
 
อะ...สุดท้ายละ
เราลืมแท็กสต๊าฟอีกหนึ่งคน @kaemae 
เป็นคนที่หัวก้าวหน้า มีความคิดริเริ่มที่ดี และคิดหลายๆอย่างค่อนข้างทันสมัยสำหรับเรา
ขอบคุณที่ทำให้ EBF สนุกมากๆนะ
 
 
ปล.ถึงแบบนั้นเราก็เอาแน่เอานอนกับตัวเองไม่ได้อยู่ดี/อ้าว
ปล.2 ถ้าไอซ่ามีนิสัยถูกลอกมาจากเรา จ่ะ...กลับกลอกปลิ้นปล้อนก็เป็นหนึ่งในนั้นเช่นกัน
ปล.3 ขอบคุณอีกครั้งค่ะ เจอกันเอนทรี่หน้านะคะ

Comment

Comment:

Tweet

โอเค เม้นได้ซะที //ปาดเหงื่อ
เอาจริงๆเราควรเม้นท์บล็อกเธอว่าอะไร ในเมื่อมันเป็นเอนทรี่ย์ที่เศร้าขนาดนี้.. (หรือเปล่า เราก็ไม่รู้เหมือนกัน)
แต่ในฐานะที่เป็นผู้เล่นของ EBF เรายินดีที่ได้รู้จักเธอนะ และหวังว่าคงได้เจอกันใหม่อีกในโอกาสเร็ววันนี้
เพราะ Good bye doesn't be forever :)

#1 By AKI*XIII on 2015-01-05 04:00